Ana Menü Sindirgidedeler Köyü

BİR MUHTARIN GÜNLÜĞÜ..

Akşamdan başlar telefon trafiği..
Alo Muhtarım..
Yarın beni almayı unutma...
Alo Muhtarım..
Hastaneye yetişmem lazım,
Otobüse geç kalmayalım..

�Bir telefon kapanır, diğeri başlar.

Liste uzar gider;
Ahmet Amca'nın nalbur siparişi,
Hatice Teyze'nin tansiyon ilacı,
Ramazan amcanın emekli maaşı...

Muhtar dediğin sadece mahallenin mülki amiri değil; yeri gelir şoför, yeri gelir eczacı, yeri gelir eksik olan okey masasında dördüncü, yeri gelir muhtar olur.

Dönüşte �verilen şiparişler, emanetler kapı kapı dağıtılırken, her köşe başında aynı soru..

Muhtarım, bu yolların hali ne olacak böyle...
�Dert büyük, yollar çakır çukur, imkânlar kısıtlıdır.

Muhtar, mahallesinin sitemini dinler, ertesi gün devletin  ve belediyenin kapısını çalar.
 Makamlarda ise o meşhur, hiç değişmeyen kemikleşmiş cümle...

Muhtarım,
Ödenekler sınırlı...
Sizi programa aldık, ödenek geldiğinden yapacağız.
�O makamdan boynu bükük ayrılmak, yokuş yukarı odun çekmekten daha zordur o an onun için...

Çünkü muhtarı yoran koşmak değil; beklediği müjdeyi veremediği komşusunun, akrabasının yüzündeki o hayal kırıklığıdır.

Muhtarlık �aslında mühür meselesi değil, gönül meselesidir onun için..

�Akşam olup evinde çayını yudumlarken yarının planı başlar..

Yine aynı yollar, yine aynı dertler, yine aynı kapılar...
�Bir ömür böyle geçer işte; tozlu yollarda, devlet koridorlarında, köylünün derdiyle dertlenerek. Dışarıdan bakana bir mühürden ibaret görünen o görev, aslında koca bir mahallenin yükünü omuzlamaktır.

�Bizim buralarda  #muhtarlık,  sadece kâğıda mühür basmak değil,  bir yaşlının  bir çocuğun gönlüne dokunmaktır. ❣️❣️❣️❣️
Linkback: BİR MUHTARIN GÜNLÜĞÜ..